Daltonschool De Poorter in Gorinchem is dit jaar 25 jaar een daltonschool. (Foto: Eline Lohman)
Daltonschool De Poorter in Gorinchem is dit jaar 25 jaar een daltonschool. (Foto: Eline Lohman) (Foto: )

'Dalton zit in je hele leven'

Daltonschool De Poorter in Gorinchem is dit jaar 25 jaar een daltonschool. Kenmerken van deze vorm van onderwijs zijn onder meer zelfstandigheid en samenwerken. Daar hebben de kinderen zeker wat aan, merken directeur Winnie Boeter, Dalton-coördinator Petra Scheffers en intern begeleider Nel Schalk. Alle drie hebben zij de start van het daltononderwijs meegemaakt op De Poorter. Petra en Nel werken er nu al 25 jaar mee. Het drietal heeft er zelf nieuwe inzichten door gekregen, maar minstens zo belangrijk is dat zij merken dat kinderen de meerwaarde inzien van zelf plannen en verantwoordelijk zijn voor iets. Niet alleen tijdens hun tijd op De Poorter, maar ook daarna.

Door Eline Lohman

GORINCHEM – Toen de toenmalige directeur Hans Egas op vakantie was in Drenthe, bezocht hij een aantal daltonscholen. Zijn conclusie was dat deze vorm van onderwijs ook wel wat voor De Poorter was. Winnie: "Het kostte vervolgens veel inspanning en overleg om van De Poorter een daltonschool te maken – het is een bepaald concept. Als je ergens voor gaat, dan moet je er allemaal voor gaan. Zowel de kinderen, als de ouders en de medewerkers. Uiteindelijk was het een unaniem besluit."

Het betekende een grote verandering. De leerkrachten moesten cursussen volgen, de visie op onderwijs veranderde. "Dalton zit in je hele leven," zegt Petra. "Je gaat anders nadenken over onderwijs. Je moet het ook voelen. Daar moesten we als leerkrachten in het begin echt doorheen. Uiteindelijk gaat Dalton over persoonlijke ontwikkeling en leeropbrengsten. Daardoor veranderden onze inzichten."

Voor Nel was het een eyeopener. "Voorheen waren kinderen bezig op de klassieke manier, met het leren van taal, rekenen, lezen en schrijven. Maar door het Dalton-concept ging het meer om zelfstandigheid en verantwoordelijkheid. Dat is goed voor alle kinderen, dus we zien in Dalton zeker een meerwaarde. Ook vanwege het samenwerken, want dat is essentieel. Ik zie nog steeds dat Dalton uniek is, want de werkwijze is heel bijzonder. Dalton komt overal in terug. In het met elkaar omgaan, in het takenbord waarop leerlingen niet alleen hun leertaken hebben maar ook zorgtaken zoals bijvoorbeeld iets pakken voor een ander. Het kan in kleine dingen zitten. Ons uitgangspunt is dat de grotere kinderen de kleinere helpen. Dat lijkt heel gemakkelijk, maar dat is echt een Dalton-gedachte: vertrouwen geven, is vertrouwen krijgen. Ik geniet er echt van als ik kleintjes in groep twee samen zien werken. En toen het laatst de Nationale Voorleesdagen waren, regelden de oudere kinderen wanneer zij de kleintjes voor gingen lezen, in plaats van dat wij als leerkrachten dit regelden. Natuurlijk kunnen ze daarbij fouten maken en moeten we als leerkracht soms op onze handen zitten, maar daar leren kinderen alleen maar van."
 
Winnie merkt dat niet heel veel mensen bewust kiezen voor Daltononderwijs en dat vindt zij jammer. "We gunnen elk kind Dalton. In 25 jaar is er veel veranderd. In het begin ging het vooral over vrijheid in gebondenheid, zelfstandigheid en samenwerken, maar een aantal jaren geleden zijn daar bijgekomen reflectie en effectiviteit. Een goede verrijking waardoor we onze kinderen nog beter voor kunnen bereiden op hun toekomst."

Met resultaat, want de reacties op het daltononderwijs zijn positief, zegt Petra. "We horen veel van leerlingen die in het voortgezet onderwijs zitten, terug dat zij echt wat hebben aan het leren plannen en de zelfstandigheid. En het leren leren en zelf verantwoordelijk zijn voor iets. De daltontaal moet door iedereen gesproken worden!"

De rol van leerkracht is veranderd, volgens Winnie, Petra en Nel. Van doceren naar een meer coachende rol. Instructie blijft volgens de dames instructie, maar leerkrachten hebben inmiddels een begeleidende functie. 


 

Meer berichten